2006/Mar/30

ช่วงนี้เครียดมากงานตรึมเลยทำไม่ทัน วันนี้ก็เลยไม่พูดถึงคอมล่ะกันพอดีมีคนส่ง โดเรมอนตอนจบมาให้ดู นึกว่าจะไม่มีวันจบซะอีกก็เลยเอามาฝากอ่ะนะ


ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
เป็นตอนจบที่อ่านแล้วน้ำตาคลอ.... จริงๆๆ
#1  by  ...Cheon... At 2006-03-30 14:58, 
อันนี้เป็นโดจินครับ ไม่ใช่ฟูจิโกะแต่ง
#2  by  M i a o w At 2006-03-30 15:00, 
งืม อันนี้เคยอ่านแล้ว ซึ้งมากเลยอะ แต่เค้าว่าเรื่องจริง ที่ฟูจิโกะ แต่งไว้ คือเรื่องทั้งหมดเป็นแค่ฝันของโนบิตะ อันนี้ยิ่งเศร้าใหญ่
เจ๋ง...
#4  by  ตะวันลับฟ้า At 2006-04-04 11:37, 
โพสซะอย่างกับเป็นเรื่องจริง นี่โดจินครับโดจินไม่ใช่ของแท้หรอก แต่วาดดี เนื้อหาดี ซึ้งมาก

แต่ไม่อยากให้มันจบเลยครับ อยู่ต่อไปให้ทุกคนมีจินตนาการไปเรื่อยๆ ดีกว่า
#5  by  admin@thaimodz.net (124.121.4.40) At 2006-04-21 16:21, 
ดีนะ
แต่เห็นเค้าบอกว่าตอนจบมี2แบบ
แบบที่โดเรมอนตายแล้วไม่ฟื้นอีกเลย
กับแบบฟื้น แต่เขาตัดตอนไม่ฟื้นทิ้งไปแล้ว และมีคนมาวาดให้สวยสมบูรณ์แบบนี้ใหม่(เห็นเขาบอกฟูจิโกะเอฟฟูจิโอะ อารมไม่ดีแล้วเลยแต่ให้โดเรมอนตาย)
มันเป็น โดจินหนิ (มีคนเขียนขึ้นมาเอง) มันไม่ใช้ของจริงหนิ
คนวาด ตายไปแล้ว ไงงับ
#7  by  !~[G]r[A]n[T]~! At 2006-12-10 20:06, 
ได้อ่าน ที่อาจาร์ย ฟูจิโกะ เขียนแล้ว แต่งได้เศร้ามากๆครับsad smile sad smile
#8  by  kutsiya At 2008-04-25 10:51, 
ขอเพิ่มเติมนิดนึง

#3 by คุณชายมากรักแห่งกระท่อมสายลม - เรื่องทั้งหมดเป็นแค่ฝันของโนบิตะ อันนี้ยิ่งเศร้าใหญ่ -

ไม่รู้จริงอย่ามามั่วtongue .. เรื่องที่อาจารย์ฟูจิโกะเขียนตอนจบไว้คือ

*โดราเอมอนต้องกลับโลกอนาคตแต่ก็กังวลเรื่องโนบิตะ ส่วนโนบิตะ พอรู้ว่าโดราเอมอนต้องกลับโลกอนาคต แต่กลับไม่ได้เพราะกังวลเรื่องของตนเองอยู่ ก็เลยเดินออกไปหาไจแอ้น ให้ไจแอ้นชกจนพอแต่ก็ไม่ตอบโต้ หลังจากนั้นก็มาหาโดราเอมอนแล้วบอกกับโดราเอมอนว่าให้กลับไปโลกอนาคตได้ ไม่ต้องกังวลเรื่องของตนอีกแล้ว เพราะตอนนี้โนบิตะเข้มแข็งขึ้นแล้ว โดราเอมอนก็กลับโลกอนาคตไป*

เนี่ย ตอนจบที่อาจารย์ฟูจิโกะเขียนไว้ surprised smile surprised smile
#9  by  kutsiya At 2008-04-25 11:00, 
โดจินเรื่องนี้มันช่าง... ซึ้ง
เจ๋งจริงๆ..big smile
#10  by  VVITch At 2008-09-02 05:11, 

<< Home