หลังจากที่ Entry ที่แล้ว 10 คำสั่ง C# ย่อ Code ให้สั้นลง  ทีนี้มาดูกันว่าแล้ว c# 4.0 มีอะไรใหม่กันบ้าง ความจริง  C# 4.0 ออกมาได้สักพักแต่ยังเป็น version BEta อยู่ครับ ถ้าหากอยากดู Anders Hejlsberg (คนคิดค้นภาษา C#)ได้เปิดตัวและอธิบายความใหม่ของ C# 4.0  แล้วล่ะก็สามารถดูได้จากที่นี้ 

 http://channel9.msdn.com/pdc2008/TL16/

หัวข้อหลักๆ แบ่งได้เป็น

1. Dynamic Lookup
    ได้เพิ่ม  static type ตัวใหม่ ที่มีชื่อว่า Dynamic  ถ้าเราประกาศให้ object ตัวหนึ่งเป็น dynamic type เราสามารถเรียก object นั้นยังไงก็ได้ ตอน compile จะไม่ฟ้อง Error แต่จะถูกตรวจสอบและฟ้องตอน Runtime  ตัวอย่างเช่น

dynamic d = GetDynamicObject(…);
d.M(7); // calling methods
d.f = d.P; // getting and settings fields and properties
d[“one”] = d[“two”]; // getting and setting thorugh indexers
int i = d + 3; // calling operators
string s = d(5,7); // invoking as a delegate

สังเกตว่าจะสามารถทำ Dynamic operator ได้ด้วย การนำเอาไปใช้นั้นถ้าเราเขียนแบบเดิมปกติเราจะเขียนแบบนี้

object o = "code"; 
string myName = o as string ; 
Console.Write(myName.Insert(myName.Length, "snippet"));

ถ้าเขียนด้วย C# 4.0  สามารถเขียนได้โดย

dynamic d = "code";       // implicit conversion 
Console.Write(d.Insert(d.Length, "snippet"));

ทำให้ง่ายและยืดหยุ่นต่อการเขียนมากขึ้น

2. Named and  optional parameters

อันนี้น่าจะมีมาตั้งนานเพราะทำให้เรา กำหนด parameter ใน  Methods ได้ง่ายขึ้นและสั้นลงจากเดิมที่ต้องทำoverloading

public void Insert(string name){
..
}
public void Insert(string name,int age){
..
}

เราสามารถกำหนดค่า default ให้กับ parameter ได้

 

public void Insert(string name,int age="18"){
..
}

 เวลาเรียกใช้งานก็สามารถเรียกได้แบบoptional ได้

Insert("codesnippet");
Insert("codesnippet",20);

3. COM specific interop

 COM Methods  ส่วนมากจะเป็นคืนค่ามาเป็น variant types  บ้างครั้งอาจจะทำให้เราไม่รู้จักว่า  return value ตัวนั้นแท้จริงแล้วคืนค่าเป็น static type อะไรและอาจจะไม่สามารถ ทำ  type casting นั้นได้ทำให้ยากต่อการเขียนดังนั้นใน C# 4.0 จึงนำหลัก  type dynamic และ named and optional parameter นำมาใช้ เช่น

ใช้คำสั่ง 
excel.Cells[1, 1].Value = "Hello";

แทนคำสั่ง 
((Excel.Range)excel.Cells[1, 1]).Value2 = "Hello";
และ ใช้คำสั่ง
Excel.Range range = excel.Cells[1, 1];
แทนคำสั่ง
Excel.Range range = (Excel.Range)excel.Cells[1, 1];

นอกจากนั้นได้ตัดคำสั่ง ref ออกไปซึ่งจากเดิมที่เราต้องใส่ parameter เป็น  ref missing

4. Variance

ปกติถ้าเราเรียกใช้ type ที่เป็น generic  เราจะเขียน

IList<string> strings = new List<string>();
IList<object> objects = strings;

โดนปกติแล้ว strings ไม่สามารถแปลง type ไปเป็น object ได้ แต่ใน c# 4.0 สามารถแปลง type ได้ 

objects[0] = 5;
string s = strings[0];

การทำ variance ยังมีข้อจำกัดอีกนะครับ ทั้งเรื่องของ Covariance และ Contravariance อันนี้ลองดูตัวอย่างจาก code ด้านล่าง

 

 

using System;
using System.Collections.Generic;
using System.Linq;
using System.Text;
namespace SimpleVariance
{
class Animal { }
class Cat: Animal { }
class Program
{
// To understand what the new CoVariance and ContraVariance code does for you
// Try deleting or adding the words out and in from the following 2 lines of code:
        delegate T Func1<out T>();
delegate void Action1<in T>(T a);
static void Main(string[] args)
{
Func1<Cat> cat = () => new Cat();
Func1<Animal> animal = cat;
Action1<Animal> act1 = (ani) => { Console.WriteLine(ani); };
Action1<Cat> cat1 = act1;
Console.WriteLine(animal());
cat1(new Cat());
}
}
}

 

และสามารถDownload เอกสารและ code ตัวอย่างได้จากที่นี้ครับ

http://code.msdn.microsoft.com/Release/ProjectReleases.aspx?ProjectName=csharpfuture&ReleaseId=1686&wa=wsignin1.0